De ongelofelijk foute obsessie van Mark Zuckerberg

Voor Mark Zuckerberg is het nooit genoeg. De Facebook-baas probeerde ooit Snapchat te kopen, een pijnlijke affaire. Hij voelde zich persoonlijk afgewezen toen hij het deksel op de neus kreeg. Sindsdien is hij geobsedeerd door verhalen die na 24 uur verdwijnen. Die obsessie leidde onlangs tot een eerste succes.

Instagram, de app die hij in 2012 strategisch kocht voor een prikje, kopieerde alles wat de verhalenfunctie van Snapchat zo leuk maakt. Nu maken mensen massaal verhalen voor Instagram en wordt Snapchat voornamelijk gebruikt door een aantal tieners en Tanja Dexters.

Nu Instagram Stories een succes blijkt, nam Zuckerberg het vreselijke besluit om diezelfde functionaliteit ook naar Messenger, WhatsApp en de mobiele Facebook-app te kopiëren. Vier apps van Facebook bieden nu dezelfde functie aan en beginnen er als klonen van elkaar uit te zien. Een ongelofelijk foute keuze. Lees verder De ongelofelijk foute obsessie van Mark Zuckerberg

Persprijs

Fijn nieuws uit eigen huis: mijn verhaal over de ontmaskerde Vlaamse YouTube-pedofiel is genomineerd voor een Belfius Persprijs in de categorie ‘Digitale pers’.

Ik blijf het gek vinden dat de bijhorende YouTube-video ondertussen meer dan 300.000 keer werd bekeken. Dat is – voor alle duidelijkheid – veel meer dan het stuk zelf. Ik had eerst het idee om de getuigenissen en voorvallen in verschillende video’s te verspreiden doorheen het stuk. Gelukkig kwam Arnout met het idee kwam om alles samen te vatten in één sterke video. Het resultaat:

Er is concurrentie van Eén en De Tijd. De persprijzen worden op 31 mei uitgereikt.

Facebook ging de journalistiek nooit redden. Het is goed dat ze dat nu zelf toegeven

Ik zie opeens weer foto’s en statusupdates opduiken op Facebook van mensen die ik in jaren niet meer heb gezien. En ik haat het.

Artikels en video’s van Wired, The Verge, The Guardian, De Morgen, VRT Nieuws, De Tijd: ik zag ze graag overvloedig voorbijkomen in mijn nieuwsoverzicht. Soms om me eens goed te ergeren, dan weer omdat het oprecht interessant was. Maar dat is nu gedaan.

Facebook heeft besloten dat die artikels voortaan vooral interessant zijn als een vriend die om een welbepaalde reden deelt. En eigenlijk is dat vreselijk. Je mag niet altijd verwachten dat een ‘vriend’ wakker ligt van de problemen die jij belangrijk vindt.

Mark Zuckerberg weet zelf ook wel dat uitgevers veel interessantere inhoud maken dan gebruikers. Maar als Facebook jou te veel van die inhoud voorschotelt, schiet het zichzelf in de voet. Gebruikers weten dat ze daar niet tegenop kunnen. Als jij die belachelijke vakantiefoto’s van je vrienden weer prominent ziet opduiken op Facebook, voel je zelf ook weer de nood om dingen over je eigen leven te gaan delen. Want die zijn natuurlijk veel interessanter.

Neen, Facebook zal nooit de redder van de journalistiek zijn. Je vrienden stonden – tegen beter weten in – al altijd centraal. Het is goed dat ze dat nu toegeven, zodat de media weten waar ze staan. Wie niet verder dan Facebook heeft gekeken om zijn publiek (beter) te bereiken, zit nu met een probleem.

De homepage is niet dood. Media die stellen dat de homepage wel dood is, moeten zich dringend de vraag stellen: hoe relevant zijn wij nog? Wat brengen wij dat anderen niet kunnen brengen? Want lezers die je homepage niet bezoeken, zijn ook lezers die nooit je apps zullen downloaden en je content niet zullen delen. En dan ben je na één verandering in het algoritme van Facebook opeens irrelevant geworden.

Eerlijk is eerlijk. Toch, Test-Aankoop?

Altijd grappig om te zien dat een organisatie die immer op de barricade staat voor consumentenrechten, het zelf niet zo nauw neemt met de bescherming van diezelfde consument.

Op de nieuwe site eerlijkiseerlijk.be vertelt Test-Aankoop je graag hoe en op welke manier smartphonefabrikanten je ‘bedriegen’. Je moet alleen even je e-mailadres invullen en een verplicht vinkje zetten bij de aanvaarding van “het privacybeleid”.

Pas wie doorklikt op dat privacybeleid, zal zien dat zijn persoonsgegevens meteen gebruikt worden voor marketingdoeleinden. Behalve als hij daar nog eens op een vinkje klikt om zich daar tegen te verzetten.

Zou de Privacycommissie dit bedoelen met rechtstreekse, vrije en specifieke toestemming?

Er is niets mis met het verzamelen van e-mailadressen via marketingacties. In tegendeel. Maar wees er dan wel gewoon – o, de ironie – eerlijk over. Vraag meteen duidelijke, ondubbelzinnige toestemming en verstop die niet achter een pop-up met voorwaarden die niemand leest. Dat getuigt van slechte smaak. Zeker bij een organisatie die consumenten beschermt.

Eerlijk is eerlijk? Begin bij jezelf.

Stievie Free

Zonder pinken of blozen: met de aankondiging van gisteren heeft Medialaan een belangrijke stap gezet om zijn toekomst veilig te stellen.

Vorig jaar begon VTM met het online aanbieden van eigen programma’s. Het was bedoeld als sympathiek extraatje, maar uit alles blijkt dat een hele generatie hierop zat te wachten en dat dit een veelbelovende inkomstenbron gaat worden.

Meer dan 550.000 mensen maakten een profiel aan (met heel waardevolle gegevens voor Medialaan), maandelijks worden 1,6 miljoen (!) afleveringen online bekeken. Het spectaculairste cijfer is evenwel de leeftijdscategorie: 70 procent van wie online kijkt is tussen 15 en 24 jaar. Het is om die doelgroep te bereiken dat adverteerders weglopen naar Facebook en waardoor Snapchat zo’n hoog aanzien heeft. En VTM heeft ze gewoon te pakken.

Medialaan heeft de afwachtende houding – die Vlaamse mediabedrijven zo typeert – achter zich gelaten en meteen geschakeld op basis van de resultaten en potentieel dat het zag. Daar is nu Stievie Free uitgegroeid.

Gratis online naar VTM, 2BE, JIM en Vitaya kijken, live en tot zes dagen uitgesteld, in ruil voor de o zo slimme ondoorspoelbare reclame. Reclame op televisie is niets meer waard: mensen zappen weg, lopen naar de frigo of spoelen door. Korte blokjes ondoorspoelbare reclame, bij voorkeur op een klein, intiem scherm waar kijkers aandachtig naar kijken: dat is de natte droom van adverteerders. Koppel daaraan personalisatie op leeftijd, kijkinteresses en andere gegevens en je weet dat Medialaan hier serieus geld mee kan gaan verdienen.

Als Apple straks met een App Store op Apple TV komt, kan Medialaan daar ook Stievie Free lanceren en laten uitgroeien tot een volwaardige tv-ervaring waarbij Telenet en Proximus buitenspel worden gezet.

Medialaan heeft bijzonder snel de ommezwaai gemaakt naar een bedrijf dat mobiel en digitaal denkt. En ja, het merendeel kijkt vandaag vast nog altijd lineair en misschien zijn de inkomsten uit dat mobiel kijken vandaag nog verwaarloosbaar, maar gaan ze dat over drie, vier, vijf jaar ook nog zijn? Als die leeftijdscategorie van 15 tot 24 jaar allemaal twintigers zijn? Medialaan zal als een van de weinigen in Vlaanderen een duidelijk antwoord hebben en anderen moeten dan een inhaalbeweging maken. Hint: de toekomst zit waarschijnlijk niet verborgen achter de pauzeknop. (Niemand pauzeert nog. Dat was iets van tijdens het begintijdperk van digitale tv. We nemen op en spoelen door, geen tijd om te pauzeren.)

Bij de VRT staat enkel de onlinebeleving van Ketnet op punt (check die videozone – Spring, Calimero, Mega Mindy: allemaal gratis). De manier waarop Eén en Canvas vandaag hun programma’s aanbieden is dodelijk om jonge kijkers te blijven bereiken. Hopelijk krijgen ze in hun nieuwe beheersovereenkomst de ruimte om eindelijk snel hun eigen iPlayer of UitzendingGemist te bouwen.

Hoe dan ook, dit zijn spannende tijden…

Apple Music

De killer feature van Apple Music. Iedereen die straks muziek wil luisteren op zijn iPhone krijgt dit scherm te zien:IMG_1430

Wat eigenaardig vertaald, maar het aanbod klinkt goed. Je klikt bijna vanzelf op proberen, kiest een abonnement. Na drie gratis maanden vergeet je dat je een abonnement had lopen, wanneer het afloopt en waar je dat in hemelsnaam kan opzeggen. Doe geen moeite, de eerste betaling op het VISA-afschrift is dan al een feit.

Onderschat de kracht van een standaard meegeleverde iOS-app niet. Volgens Apple wordt zijn eigen kaartenapp 3,5 keer meer gebruikt dan de volgende belangrijkste app in die categorie – naar alle waarschijnlijkheid Google Maps. Dat is absurd. Zeker in Europa werkt de app van Google zoveel beter (met fietsroutes en openbaar vervoer…). Maar Apples kaartendienst staat nu eenmaal zonder extra download op een miljard verkochte iOS-apparaten.

Apple mag dan wel hopeloos te laat zijn in het streamingverhaal, het merendeel van zijn gebruikers zal nu pas voor de eerste keer kennismaken met zo’n dienst. Mensen die er niet over nagedacht hadden om Spotify te downloaden.

Taylor Swift 🙅💰. Ik begrijp nog altijd niet waarom Apple dacht dat het zou wegkomen met een gratis proefperiode zonder artiesten en labels te vergoeden. Apple heeft het geld en het enige wat Tim Cook moet doen is artiesten en labels paaien met zijn dollar bills om van Apple Music een succes te maken.

Dat doet hij nu ook. Die 0,2 dollarcent per luisterbeurt tijdens de gratis proefperiode gaat de muziekindustrie niet redden. Maar het is meer dan de nul euro die Apple voorheen wou geven. Als Apple daardoor Taylor Swift en de indiejongens aan boord krijgt: prima. Misschien was het de hele tijd blufpoker.

Maar Swift geeft dus toe aan een model dat iTunes-downloads, waar ze vandaag nog flink aan verdient, volledig irrelevant gaat maken. ‘1989’ is bijna tien maanden oud. Het grootste geld is nu wel verdiend. Ze is niet dom. De belangrijkste vraag: gaat ze haar volgende album meteen op Apple Music zetten?

Hoe dan ook, Tidal-artiest (😑) of niet, wie niet meedoet is een kneus. Dit is de eerste streamingmuziekdienst met een zeer compleet aanbod. Completer dan Spotify.

Dit is zonde voor Spotify. Ik geloof in hun freemiummodel. Apple heeft het geluk dat muziek hun kleine snoepwinkel is met als hoofdbedoeling nog meer iPhones te verkopen. Spotify moet geld zien te verdienen met die muziek.

Spotify krijgt steeds meer weerstand omdat artiesten niet snel genoeg voldoende geld zien binnenstromen. Maar labels en artiesten verwachten te veel van Spotify en in een tijdperk waarin ze zelf al hun muziek – gratis – op YouTube zetten.

Apple heeft de muziekindustrie een boei toegeworpen met 1 dollar-downloads via de iTunes Store. Jaren later begonnen artiesten opeens hun muziek op YouTube te plaatsen en verbazen ze zich over het feit dat niemand nog voor muziek wil betalen. (Kuch, printmediasector.)

Het freemiummodel van Spotify kan werken. Hun mobiele app is waardeloos zonder een Premium-abonnement. Daarvoor wil je betalen. Artiesten als Taylor Swift verpesten het door er niet aanwezig te willen zijn. 10 euro per maand wordt al snel te veel voor een aanbod dat niet compleet is. Maar mensen blijven wel gratis luisteren.

Mensen willen muziek, maar ze willen er vandaag (nog) niet voor betalen. Simpel. Gaat Apple dat veranderen? Waarschijnlijk niet. Veel mensen zullen intekenen op de gratis proefperiode. En wie al betaalde voor Spotify stapt misschien over. Wie nog nooit aan Spotify heeft gedacht verlengt misschien zijn proefperiode. Maar al de rest?

VRT zou online kunnen doorverwijzen naar kranten

Ivo Belet, vandaag in een dubbelinterview met Siegfried Bracke over de rol van de VRT, in De Morgen:

“De VRT moet de consumenten leiden. Naar De Morgen, De Standaard. Het moet een onlineplatform zijn, waar je mensen warm maakt voor de websites van kranten en weekbladen. De online activiteiten inperken is geen goed idee. Als je de VRT verbiedt online actief te zijn, schaf hem dan af”

Dat is niet eens zo’n gek idee. Waarom zou de VRT op de homepagina van deredactie.be geen overzicht kunnen maken van de beste stukken van andere Vlaamse media (niet alleen van kranten, ook van pakweg Charlie) en daar meteen naar doorlinken*?

BuzzFeed deed het een tijdlang met Fre.sh, een dienst die verschillende sites in de gaten hield. Populaire artikels die het snelst toenamen in populariteit, verschenen helemaal bovenaan de lijst en kregen zelfs verkeer cadeau vanaf de homepagina van BuzzFeed. In ruil deelden de nieuwssites belangrijke gegevens over hun artikels met BuzzFeed.

Op zijn minst het overwegen waard.

*Het is mij nog altijd een raadsel waarom deredactie.be niet meteen eerlijk naar bronnen linkt. Er moet iemand beginnen met het geven van het goede voorbeeld.

RIP Reyers Laat: dit was laag, lui en slordig

Jongen stuurt tweet de wereld in met de boodschap dat Saartje Vandendriessche zou zijn overleden bij een ongeval op Antwerpse Ring. Meisje retweet. Geen betrouwbare bronnen, uit vervolgtweets blijkt informatie bovendien uit tweede hand te komen, er is geen concrete melding van een dodelijk ongeval. No big deal.

Media zijn wel gealarmeerd en bellen naar bronnen voor eventuele verificatie – dat is hun taak. Maar Saartje leeft nog. Einde verhaal. Zou je denken.

Een krant vond het toch nodig om er iets mee te doen. Ik heb het zelf zien ‘evolueren’ op Twitter. Niemand met ook maar een béétje reële invloed heeft het bericht mee helpen verspreiden. (Dit had een heel ander verhaal geweest als collega-BV’s het mee hielpen verspreiden.) “Veelvuldig gedeeld” was het allesbehalve. Niéts rechtvaardigde zelfs maar dat vage kortje. Dan liever meteen een achtergrondverhaal dat de “problematiek” duidelijk schetst (als die er al is).

Ik was het eigenlijk alweer vergeten. Tot Saartje Vandendriessche gisteren – twee weken na de feiten – in Reyers Laat haar beklag kwam doen. Samen met een of andere Big Brother-deelneemster (I kid you not) ging ze de strijd aan tegen doodverklaarders, wat zowat de meest miskende problematiek van Vlaanderen blijkt. Geen idee wie die Ellen was, maar ze kon er wel tot tweemaal toe reclame maken voor haar schoonheidssalon. En al wie nog niet wist dat Saartje dood was verklaard, weet het nu.

Lees verder RIP Reyers Laat: dit was laag, lui en slordig

Minder focus op de voorpagina

In een artikel met 17 nieuwjaarsvoornemens pleit New York Times-hoofdredactrice Margaret Sullivan er opmerkelijk genoeg voor om de eeuwige focus op de voorpagina deels te laten varen:

Speaking of the front page, less focus on it, and more focus on, say, whether a story made the top of the mobile app at 6 a.m.

Minder aandacht voor “de één”, en meer op wat er – ’s morgens als iedereen de trein naar het werk neemt – helemaal bovenaan de app staat. Kunnen we daar uitpakken met een eigen verhaal, of moeten we het nieuws noodgewongen elders gaan plukken?

Een bijzonder mooi voornemen, en heel juist.

De keuze om ’s morgens op de app wel of niet met een eigen verhaal te openen, is misschien wel de belangrijkste graadmeter van hoe sterk het nieuws uit de krant van die dag is.

NewsMonkey: een aantal bedenkingen

Met NewsMonkey krijgt Vlaanderen midden december zijn eerste digital-only nieuwsmerk voor een breed publiek. Gratis. Met hun aanbod —Buzzfeed-achtige lijstjes, gemixt met nieuws en achtergrond— had een betaalmodel waarschijnlijk ook niet gewerkt.

Het is hoog tijd dat de klassieke krantensites worden uitgedaagd door een nieuweling. De Vlaamse kranten zaten online al veel te lang in een luxepositie waar ze in Nederland alleen van konden dromen. Daar legt een onlinemedium als NU.nl de krantensites al sinds 1999 het vuur aan de schenen. Het gebrek aan online innovatie heeft de Vlaamse media zeer gedaan. Onze kranten zijn beter dan ooit, maar de bijhorende websites lopen hopeloos achter.

Het stoort me wel dat NewsMonkey vertrekt vanuit zo’n negatief uitgangspunt. Kranten hebben afgedaan, “hoofdredacteuren beslisten maar wat u moet lezen” en vandaag bootsen de opgezette paywalls “het comfortabele monopolie van papieren kranten” na. Tsja.

founders

Lees verder NewsMonkey: een aantal bedenkingen