“Maar meester, Maggie is begonnen!”

Op 11 januari verscheen in De Morgen een interview met Maggie De Block. Ze had net een maand tijd gehad om haar dossiers te blokken en de krant was van plan haar eens op de rooster te leggen.

Bleek haar dossierkennis helemaal niet wat ze moest zijn. Ze versprak zich ook, verschillende keren. Ze gaf onjuiste cijfers en zei dat immigrantenkinderen uiteindelijk terechtkwamen in gangbangs. Dat laatste was een pijnlijke verspreking die journalisten in een uitgeschreven artikel meestal zouden weglaten. In dit geval niet omdat de journaliste waarschijnlijk vond dat die uitspraak (mijn inziens terecht) iets aantoonde over de kunde van De Block en de gehele conclusie over Maggie De Block versterkte. En ook al had ik graag gezien dat dit een tv-interview was geweest, het was een kleine quote uit een lang interview.

Als Humo deze week vragen stelt bij dat bewuste interview, kiest Maggie De Block er niet voor om de conclusie over het gebrek aan dossierkennis te ontkrachten, maar wel om dat van die gangbangs goed te praten:

“Ik heb het tijdens dat gesprek over ‘gangs en bendes’ gehad en die journaliste heeft daar ‘gangbangs’ van gemaakt. Alsof ik het verschil niet ken. Ik heb die dag drie interviews gegeven – één aan een Franstalige krant en twee aan een Vlaamse krant. Alleen in De Morgen blijk ik er niks van te kennen. Moet je zulke journalistiek nog serieus nemen?”

Ze geeft De Morgen een koekje van eigen deeg en vindt hun journalistiek niet serieus. Ze valt de journaliste aan, net zoals ze dat bij haar hebben gedaan. Het lijkt me nogal wiedes dat een krant zich daarop in haar geloofwaardigheid gepakt voelt. Als tegenreactie verscheen daarom vandaag het bewuste deel van het gesprek in mp3-formaat op hun website.

Leuk, dacht ik. De Morgen zuivert de naam van haar journaliste en de lezers krijgen een blik in de interne keuken. Maar toen ik vanmorgen rondkeek in mijn timeline en wat zocht, las ik opvallend weinig positieve reacties. Wel “word eens terug een serieuze gazet, @demorgen” en “wat is #DeMorgen toch een infantiele krant als ik zoiets moet lezen, zeg”. Zo. Da’s heftig.

Ook het feit dat dit ‘frontpagenews’ was stootte enkelen tegen de borst. Nou ja. Op een krantensite heb je nu eenmaal een homepage die bij gebrek aan beter functioneert als voorpagina. Dat maakt het nog geen krant. Daar stond het niet vooraan, eerder als een ‘good to know’-bericht met kleine titel op pagina twee. Maar dat zie je op internet natuurlijk niet. Als je doorklikt op de homepage zien individuele artikels er allemaal even belangrijk uit, ook al zijn ze dat misschien niet.

Maakt verder ook niet uit. Het valt me bij dit soort zaken vooral op hoeveel moraalridders er zijn op Twitter. Hoe hard zouden zij tekeergaan als hun goede naam misbruikt werd op het internet? Kan er mij nu eigenlijk eens iemand uitleggen wat het probleem is bij een krant die zich verdedigt als een staatssecretaris haar eigen fouten niet durft toegeven en dat dan maar afschuift op de “onkunde” van een journalist?

Vandaag ging het in De Ochtend nog maar eens over het feit dat de looks van De Block haar het meeste parten zouden spelen. “Zou het te maken hebben – want dat wordt toch vaak aangehaald – dat ze een vrouw is, en niet van de magerste?” En dat terwijl zowel het interview in Humo als in De Morgen voor de volle honderd procent over dossierkennis en inhoud gingen. Wie is hier infantiel? (FOTO HUMO)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *