RIP Reyers Laat: dit was laag, lui en slordig

Jongen stuurt tweet de wereld in met de boodschap dat Saartje Vandendriessche zou zijn overleden bij een ongeval op Antwerpse Ring. Meisje retweet. Geen betrouwbare bronnen, uit vervolgtweets blijkt informatie bovendien uit tweede hand te komen, er is geen concrete melding van een dodelijk ongeval. No big deal.

Media zijn wel gealarmeerd en bellen naar bronnen voor eventuele verificatie – dat is hun taak. Maar Saartje leeft nog. Einde verhaal. Zou je denken.

RIP Saartje Vandendriessche

Een krant vond het toch nodig om er iets mee te doen. Ik heb het zelf zien ‘evolueren’ op Twitter. Niemand met ook maar een béétje reële invloed heeft het bericht mee helpen verspreiden. (Dit had een heel ander verhaal geweest als collega-BV’s het mee hielpen verspreiden.) “Veelvuldig gedeeld” was het allesbehalve. Niéts rechtvaardigde zelfs maar dat vage kortje. Dan liever meteen een achtergrondverhaal dat de “problematiek” duidelijk schetst (als die er al is).

Ik was het eigenlijk alweer vergeten. Tot Saartje Vandendriessche gisteren – twee weken na de feiten – in Reyers Laat haar beklag kwam doen. Samen met een of andere Big Brother-deelneemster (I kid you not) ging ze de strijd aan tegen doodverklaarders, wat zowat de meest miskende problematiek van Vlaanderen blijkt. Geen idee wie die Ellen was, maar ze kon er wel tot tweemaal toe reclame maken voor haar schoonheidssalon. En al wie nog niet wist dat Saartje dood was verklaard, weet het nu.

En toen moest de “reconstructie” nog komen. Zelfs de originele tweet werd erbij gehaald:

Niet dus. “Saartje Vandendriessche zou omgekomen zijn in ongeval op Antwerpse Ring. Rust goed, Saartje. Te vroeg” wordt in Reyers Laat opeens “Saartje Vandendriessche omgekomen in auto ongeluk (sic) #rip”. De enige nuance die nog in de originele tweet stond, was zorgvuldig weggewist door de programmamakers. Zoiets doe je niét. Je toont het correct, of je toont het niet.

Mensen moeten leren omgaan met sociale media, zegt Saartje dan. Leer er dan zelf mee omgaan. Je zit op Twitter – dan heb je al een stapje voor op twitterloze collega’s. Je krijgt tijdens een feestje telefoonoproepen met de boodschap dat iemand je doodverklaart op Twitter. Dan open je Twitter op je smartphone en typ je snel dit bericht:

“Iemand verklaart mij dood op Twitter? Ik leef nog. #SaartjeLeeft [STOMME FEESTSELFIE HIER]”

Je steekt je smartphone weer weg en feest gewoon verder. Weg met alle twijfel, weg roddels.

Uiteraard mag het wat minder zuur op Twitter. Maar Saartje, je moet vooral mensen die zich meteen na de feiten oprecht excuseren kunnen vergeven, ze los zien van internettrollen die hier hun dagelijks plezier in scheppen en zelf niet zo zuur zijn.

Dit was laag, lui en slordig werk van Reyers Laat. Voor de zoveelste keer mogen gasten zonder enige weerklank een onjuist verhaal komen doen. Er wordt geen moeite gedaan om het verhaal aan de overkant te horen, of iemand uit te nodigen die het fenomeen kan plaatsen. Twee weken na de feiten zou je op zijn minst een serieuze poging mogen hebben gedaan om de overzijde te contacteren. De rest van de research was gelukkig wel goed gedaan: Tuur was allicht een schuilnaam en de man opereerde hoogstwaarschijnlijk  vanuit het buitenland (echt waar, what the fuck?).

“We hadden jou aanvankelijk voor iets anders gebeld”, zei Lieven Van Gils aan het begin van het gesprek. Had dat dan toch gedaan…

Full disclosure: ik heb geen idee wie @TuurDS is, en ik hoef het ook niet te weten. Ik heb er dus geen enkel belang bij om hem te verdedigen, ik vond dit gewoon oprecht zielig.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *